Apple udostępniło gameportingtoolkit dla systemów macos13 i macos14. Dodatek pozwala uruchomić gdy z systemu windows, które wymagają directx12. Dzięki temu bez problemu udało się mi uruchomić diablo2 ressurected oraz diablo4.

Proces nie jest skomplikowany ale wymaga pewnych zabiegów.

W pierwszej kolejności musimy zainstalować  Command Line tools for Xcode 15 beta. Aplikacje można pobrać od apple z adresu https://developer.apple.com/download/all/?q=xcode command line tools 15

Kolejnym krokiem jest instalacja emulatora x86 dla procesorów arm, czyli rosetta:

softwareupdate --install-rosetta

Teraz czas na właściwy pakiet - tutaj zdejdzie trochę czasu bo będzie wymagało to kompilacji - u mnie na m1 pro wyszło około 40 minut

Trzeba też pobrać i zamontować pakiet game porting toolkit beta - https://developer.apple.com/download/all/?q=game porting toolkit

Z poziomu konsoli musimy wydać polecenia kolejno, które przełączą architekturę na x86 oraz zainstalują odpowiednie pakiety.

arch -x86_64 zsh
/bin/bash -c "$(curl -fsSL https://raw.githubusercontent.com/Homebrew/install/HEAD/install.sh)"
export PATH="/usr/local/bin:${PATH}"
brew tap apple/apple http://github.com/apple/homebrew-apple
brew -v install apple/apple/game-porting-toolkit

Po tych poleceniach system jest gotowy do grania :) Kolejno trzeba przygotować środowisko pod battle-net (może być też Steam) oraz oczywiście pobieramy apkę battlenet z adresu https://www.blizzard.com/download/confirmation?platform=windows&locale=en_US&product=bnetdesk.

mkdir ~/Gry
export WINEPREFIX=~/Gry/battle-net
`brew --prefix game-porting-toolkit`/bin/wine64 winecfg

Tutaj gdy pojawi się okno konfiguracji wine to trzeba zmienić system na Windows10. Na koniec kilka poleceń aby już uruchomić BN.

ditto /Volumes/Game\ Porting\ Toolkit-1.0/lib/ `brew --prefix game-porting-toolkit`/lib/
cp /Volumes/Game\ Porting\ Toolkit-1.0/gameportingtoolkit* /usr/local/bin
`brew --prefix game-porting-toolkit`/bin/wine64 reg add 'HKEY_LOCAL_MACHINE\Software\Microsoft\Windows NT\CurrentVersion' /v CurrentBuild /t REG_SZ /d 19042 /f
`brew --prefix game-porting-toolkit`/bin/wine64 reg add 'HKEY_LOCAL_MACHINE\Software\Microsoft\Windows NT\CurrentVersion' /v CurrentBuildNumber /t REG_SZ /d 19042 /f
`brew --prefix game-porting-toolkit`/bin/wineserver -k
gameportingtoolkit ~/Gry/battle-net ~/Gry/battle-net/drive_c/users/crossover/Downloads/Battle.net-Setup.exe

Teraz możmy ju instalować grę.

Dziś szybka notatka jak zainstalować Q'Center jako VM w Proxmox. Domyślnie obraz przygotowany jest tylko dla Hyper-V oraz esxi.

Zatem logujemy się do naszego proxmox-a via ssh, pobieramy plik VM dla esxi:

wget https://download.qnap.com/Storage/Utility/QcenterServerVM_1.12.2016_OVF.zip

kolejno musimy wypadkować plik

unzip QcenterServerVM_1.12.2016_OVF.zip

przehodzimy do katalogu z plikami

cd output-vmware-iso/qcenter

musimy sprawdzić jaki mamy wolny ID dla naszej vm, powiedzmy kolejny:

root@pve01:~# qm list
VMID NAME                 STATUS     MEM(MB)    BOOTDISK(GB) PID
100 airprint             running    1024              24.00 2736
101 debiantemplate       stopped    1024              24.00 0
102 docker               running    4096              24.00 2792
103 ha                   running    1024              24.00 2887
104 plex                 running    8196              24.00 23674
105 pihole               running    2048               0.00 280181
106 piholeslave          running    2048               0.00 280360
107 pbs                  running    4096              32.00 281992
108 zabbix               running    2048              24.00 283925
109 proxy                running    2048              24.00 13129
110 win10                running    8196              64.00 1460596
111 gfx                  running    4096              24.00 3693914

Jak widać "qm list" pokazuje ostatni ID na 111 zatem teraz importujemy maszynę

qm importovf 112 qcenter.ovf vm

Jak widać kolejno ID 112 nazwa pliku oraz na końcu nazwa naszego storage gdzie tymamy VM.

Po imporcie to wszystko :) maszyna prawie gotowa do pracy

root@pve01:~# qm list |grep qcenter
112 qcenter              running    1024               0.00 3122925

Ostatnim krokiem jest jeszcze dodanie karty sieciowej ale to już z GUI można zrobić

Alternatywnie polecam zamiane dysków z SCSI na Virtio.

Zadanie proste - chcę wykonać kopię do zdalnej lokalizacji gdzie mam postawiony serwer z systemem Debian Buster.

Serwer źródłowy to QNAP TVS-472xt, a docelowy to Dell Wyse Dx0Q + QNAP TR-002.

W całym procesie skorzystałem z MINio jako serwer S3.

Po zalogowaniu się do SSH naszego Debiana musimy pobrać binarkę

wget https://dl.min.io/server/minio/release/linux-amd64/minio

Musimy też nadać uprawnienia do wykonywania pliku i przenieść plik w odpowiednie miejsce.

chmod +x minio
mv minio /usr/local/bin

Musimy dodać też usera na którym będzie minio pracował

useradd -r minio-user -s /sbin/nologin

Ja danę będę zapisywał do /mnt/tr002 gdzie mam zamontowany już storage, zatem trzeba ustawić właściciela. Oczywiście montowanie dodane jest w fstab dla QNAP TR-002.

chown minio-user:minio-user -R /mnt/tr002

Teraz pozostaje nam kwestia konfiguracji:

mkdir /etc/minio
chown minio-user:minio-user /etc/minio
vi /etc/default/minio

Teraz wrzucamy konfigurację do pliku:

MINIO_ACCESS_KEY="qnap"
MINIO_VOLUMES="/mnt/tr002/"
MINIO_OPTS="-C /etc/minio"
MINIO_SECRET_KEY="mojesupertajnehaslo"

Jak widać wyżej parametry trzeba sobie dopasować.

Teraz czas na systemd aby nasz s3 server uruchamiał się automatycznie.

curl -O https://raw.githubusercontent.com/minio/minio-service/master/linux-systemd/minio.service

Czss dopasować nasz plik o ile jest taka potrzeba:

minio.service

I zawartość:

[Unit]
Description=MinIO
Documentation=https://docs.min.io
Wants=network-online.target
After=network-online.target
AssertFileIsExecutable=/usr/local/bin/minio

[Service]
WorkingDirectory=/usr/local/

User=minio-user
Group=minio-user

EnvironmentFile=/etc/default/minio
ExecStartPre=/bin/bash -c "if [ -z \"${MINIO_VOLUMES}\" ]; then echo \"Variable MINIO_VOLUMES not set in /etc/default/minio\"; exit 1; fi"

ExecStart=/usr/local/bin/minio server $MINIO_OPTS $MINIO_VOLUMES

# Let systemd restart this service always
Restart=always

# Specifies the maximum file descriptor number that can be opened by this process
LimitNOFILE=65536

# Disable timeout logic and wait until process is stopped
TimeoutStopSec=infinity
SendSIGKILL=no

[Install]
WantedBy=multi-user.target

# Built for ${project.name}-${project.version} (${project.name})

Teraz przerzucamy plik w odpowiednie miejsce i uruchomić serwer:

mv minio.service /etc/systemd/system
systemctl daemon-reload
systemctl enable minio

Wynik poleceń:

Created symlink /etc/systemd/system/multi-user.target.wants/minio.service → /etc/systemd/system/minio.service.

I samo uruchomienie:

systemctl start minio

I możemy sprawdzić czy aplikacja działa poprawnie:

 systemctl status minio

wynik polecenia:

minio.service - MinIO
   Loaded: loaded (/etc/systemd/system/minio.service; enabled; vendor preset: enabled)
   Active: active (running) since Mon 2020-07-20 08:41:57 CEST; 1h 26min ago
     Docs: https://docs.min.io
 Main PID: 16453 (minio)
    Tasks: 17 (limit: 3996)
   Memory: 2.6G
   CGroup: /system.slice/minio.service
           └─16453 /usr/local/bin/minio server -C /etc/minio /mnt/tr002/backup/

lip 20 08:41:58 piwnica minio[16453]: Attempting encryption of all config, IAM users and policies on MinIO backend
lip 20 08:41:59 piwnica minio[16453]: Endpoint:  http://192.168.1.135:9000  http://172.17.0.1:9000  http://127.0.0.1:9000
lip 20 08:41:59 piwnica minio[16453]: Browser Access:
lip 20 08:41:59 piwnica minio[16453]:    http://192.168.1.135:9000  http://172.17.0.1:9000  http://127.0.0.1:9000
lip 20 08:41:59 piwnica minio[16453]: Object API (Amazon S3 compatible):
lip 20 08:41:59 piwnica minio[16453]:    Go:         https://docs.min.io/docs/golang-client-quickstart-guide
lip 20 08:41:59 piwnica minio[16453]:    Java:       https://docs.min.io/docs/java-client-quickstart-guide
lip 20 08:41:59 piwnica minio[16453]:    Python:     https://docs.min.io/docs/python-client-quickstart-guide
lip 20 08:41:59 piwnica minio[16453]:    JavaScript: https://docs.min.io/docs/javascript-client-quickstart-guide
lip 20 08:41:59 piwnica minio[16453]:    .NET:       https://docs.min.io/docs/dotnet-client-quickstart-guide

Teraz można już nasz storage dodać w QNAP HBS3.

Podajemy adres serwera z portem 9000 oraz wcześniej zdeklarowane parametry dostępu Access Key oraz Secret Key.

Kilka dni temu czystym przypadkiem wpadła mi w oko ciekawa aplikacja o nazwie Nginx Proxy Manger, a jak wiadomo nginx to jest to co ja lubię :) Ten blog jak i wiele innych stron czy aplikacji właśnie hostuje na swoim serwerze QNAP czy to jako kontenery lxc/docker czy to jako maszyny wirtualne. Obecnie też mam proxy ale wszystko konfigurowane ręcznie. Nie każdy ma wiedzę lub ochote pisać ręcznie pliki konfiguracyjne i tutaj właśnie za pomocą tej aplikacji możemy wszystko wyklikać w łatwy i szybki sposób.

UWAGA: wartości haseł, userów etc.. zostawiam domyślnie zgodnie z opisem autora aplikacji i to koniecznie trzeba zmienić. Katalogi są zgodnie z moją wizją :) jak i porty dostępowe są inne niż na stronie autora.

Do całości wykorzystamy docker-compose czyli nasz Container Statnio ale dziś nie będzie zabawy w konsoli :).

Na swoim routere musicie przekierować odpowiednio porty, i tak port http będzie nasłuchiwał na NAS_IP:980, https -> NAS_IP:9443, port do zarządzania NAS_IP:981. O ile portu do zarządzania nie musicie otwierać na świat to na routerze musicie zrobić mapowanie 80 -> NAS_IP:980 oraz 443 -> NAS_IP:9443.

Zacznymay od utorzenia shared folder nginx

Kolejno musimy w nim utworzyć katalogi data oraz letsencrypt

oraz wgrać plik config.json z zawartością:

{
  "database": {
    "engine": "mysql",
    "host": "db",
    "name": "npm",
    "user": "npm",
    "password": "npm",
    "port": 3306
  }
}

Teraz możemy przejść do Container Station i wybrać utworzenie aplikacji.

W kolejnym kroku musimy oczywiście aplikację nazwać oraz podać co ma zrobić docker-compose

Cała zawartość skryptu:

version: '3'
services:
  app:
    image: 'jc21/nginx-proxy-manager:latest'
    ports:
      - '980:80'
      - '981:81'
      - '9443:443'
    volumes:
      - /share/nginx/config.json:/app/config/production.json
      - /share/nginx/data:/data
      - /share/nginx/letsencrypt:/etc/letsencrypt
  db:
    image: 'jc21/mariadb-aria:10.4'
    environment:
      MYSQL_ROOT_PASSWORD: 'npm'
      MYSQL_DATABASE: 'npm'
      MYSQL_USER: 'npm'
      MYSQL_PASSWORD: 'npm'
    volumes:
      - /share/nginx/data/mysql:/var/lib/mysql

Jak widac mamy tutaj podane katalogi, portu oraz dane logowania dla bazy mysql, które są powiązane z tymi z config.json - i to jest to co prosiłem zmienić wyżej :)

I już się nam aplikacja tworzy.

Po chwili będzie ona zainstalowana i widoczna jako dwa kontenery - aplikacji oraz bazy danych.

Teraz możemy się już logować. Domyślny login to admin@example.com z hasłem changeme. Oczywiście po pierwszym logowaniu system wymusi zmianę na nas danych logowania.

Teraz po przejściu do sekcji proxy można już dodać konfigurację

oraz certyfikat :)

Zatem to wszystko :). Miłej zabawy

Uf.. długi tytuł :/.  Ja nie lubię dawać dostępu do logowania do QTS i do innych często serwisów z WAN o ile nie jest to wymagane - jestem za tym aby stosować VPN. Jednak chciałbym czasem udostępnić jakiś plik znajomemu i oczywiście są różne alternatywy chmurowe, różne gotowe skrypty ale pytanie po co... ja i tak już mam serwer NAS, jest on wydajny i całkiem dobry upload jak na warunki domowe.

Z pomocą przychodzi mój ulubiony web serwer czyli nginx. Nginx może być też tzw. reverse proxy - czyli przepuszcza określony ruch co jest bardzo często stosowane dla różnych aplikacji.

Zatem stawiamy sobie albo to VM albo kontener czy to LXC czy to docker i wszystko sprowadza się do plików koonfiguracji samego nginx.

A..... pamiętaj ... stosuj https :) Moja konfiguracja jest z https/http2 oraz TLS1.3. Proces generowania ssl pomijam - ja tutaj stosuje LetsEncrypt.

Jeszcze jedno ważne - trzeba posiadać Publiczny adres IP - może być on zmienny - tutaj może to być przykładowo DDNS od QNAP czyli myQNAPcloud.com jednak IP musi być publiczny.

I bonus ... Jeżeli masz zmienne IP ale chcesz stosować swoją nazwę domeny blablabla.pl to zarejestruj swój QNAP w usłudzę myQNAPcloud aby mieć domenę ze zmienny IP i zrób rekord CNAME w strefie swojej domeny który będzie skierowany na moja_nazwa.myqnapcloud.com. (kropka na końcu jest istotna).

No to lecimy... oczywiście zakładam że mamy Debiana oraz nginx jest już zainstalowany - a jeżeli nie to:

apt install nginx-full

Nie rozposuje też całej konfiguracji serwera ale...

vi /etc/nginx/share.conf

i tutaj podajemy treść tak na oko:

proxy_pass https://192.168.0.25:4435;
proxy_set_header Host $host;
proxy_set_header X-Real-IP $remote_addr;
proxy_set_header X-Forwarded-For $proxy_add_x_forwarded_for;
proxy_hide_header Upgrade;

client_max_body_size 2000M;
client_body_in_file_only clean;
client_body_buffer_size 32K;
sendfile on;
send_timeout 600s;

Jest to plik który będziemy includować do kilku pozycji głównej konfiguracji hosta. Oczywiście IP i port trzeba dopasować do swojego QNAP-a.

Pozycja: proxy_hide_header Upgrade; jest bardzo istotna dla Safari.

Teraz czas na konfigurację hosta:

server {
    listen 80;
    server_name serwer.pl;
    return 301 https://$host$request_uri;
}

server {
    listen 443 ssl http2;
    server_name serwer.pl;
    ssl_certificate /etc/letsencrypt/live/serwer.pl/fullchain.pem;
    ssl_certificate_key /etc/letsencrypt/live/serwer.pl/privkey.pem;
    ssl_session_timeout 1d;
    ssl_session_cache shared:MozSSL:10m;  # about 40000 sessions
    ssl_session_tickets off;

    access_log /var/log/nginx/serwer.pl/access.log;
	error_log  /var/log/nginx/serwer.pl/error.log;

    ssl_protocols TLSv1.3;
    ssl_prefer_server_ciphers off;
    add_header Strict-Transport-Security "max-age=63072000" always;
    ssl_stapling on;
    ssl_stapling_verify on;
    ssl_trusted_certificate /etc/letsencrypt/live/serwer.pl/chain.pem;
    resolver 192.168.0.1;

    location ^~ /.well-known/acme-challenge/ {
        root         /var/www/certbot;
    }

    location /share.cgi {
        include /etc/nginx/share.conf;
    }

    location /v3_menu {
         include /etc/nginx/share.conf;
    }
    location /shareLink {
         include /etc/nginx/share.conf;
    }
    location /cgi-bin/apps/fileManager/langs/ {
         include /etc/nginx/share.conf;
    }
    location /cgi-bin/images/tip_icon/ {
        include /etc/nginx/share.conf;
    }

    location / {
        allow 1.2.3.4
        deny all;
        proxy_pass https://192.168.0.25:4435;
        proxy_set_header Host $host;
        proxy_set_header X-Real-IP $remote_addr;
        proxy_set_header X-Forwarded-For $proxy_add_x_forwarded_for;
        proxy_hide_header Upgrade;

        client_max_body_size 2000M;
        client_body_in_file_only clean;
        client_body_buffer_size 32K;
        sendfile on;
        send_timeout 600s;
    }

}

I mamy tak samo proxy jak naszym pliku includowany... jednak jak widzimy tylko z IP 1.2.3.4 jest dostęp do interfejsu QTS a wpisy powyżej location / są własnie potrzebne do tego aby wygenerowany link z FileStation był dostępny dla naszych znajomych. Wejść na serwer.pl czyli interfejs naszego QNAP z innego IP niż allow zwróci mam 403 Deny - to oczywiście można personalizować.

Jak widać zawsze mamy przkierowanie na https.

UWAGA: W przypadku reverse proxy i korzystania z samego głównego interfejsu QNAP nie zaqdziała dostęp do Stacji wirtualizacji - by design...

Oczywiście możemy sobie jakieś ciekawostki dorobić, limity, fail2ban, naxis - pełna dowolność zabawy.

Fresh installation of Windows 10, IPsec/L2TP VPN server running on QNAP or Mikrotik and problem with VPN IPsec/L2TP connection... But the problem is not QNAP or Mikrotik but Windows 10 itself.

IOS or MacOS connect without any problems - systems proven in person.

Of course, there is a quick fix for this, here we have to go to the registry editor - regdit -  and add the appropriate entry:

HKEY_LOCAL_MACHINE\SYSTEM\CurrentControlSet\Services\PolicyAgent

This is to be DWORD32 called AssumeUDPEncapsulationContextOnSendRule and value 2.

After adding the entry we have to reboot Windows.

The containers are coming back to our favor, this time Docker.

Pi-hole is a system that blocks the advertisements. It is a DNS server, Pi-hole return 127.0.0.1 for domains from which ads are served, so that they are not loaded by the browser but also applications on the phone, etc :)

So get to work. Of course we need to have Container Station installed and one virtual switch configured. Our container will not be behind the nat, we will set a static address from our LAN. This is required because DNS servers work on port 53/udp, while such a service already works on QNAP - for example, for proper others containers operation.

In my example the container will have the address 192.168.0.220/24.

We need to download the image of the container, so we go to Images section

Click Pull and in a new window in the Image name field, enter the pihole/pihole.

When the download is complete, the image will be shown in the list.

We move on to creating a container, we enter pihole in the search form.

Next click Create. You will see the configuration window of the container  and we can adjust the CPU or max. for RAM, here you can easily add max. 1GB memory.

Go to advanced settings.

Next we move  to  environmental  and we have to add two variables.

We add DNS1 and DNS2 variables with the IP addresses of our DNS servers.

The next step is the Network section.

We change the mode to Bridge, select our virtual switch and give a static IP address for the container.

Click Create and wait a few seconds.

Then we have to go to our pihole console. In the list of containers we click on the name of our container.

Now in the console we have to find the password - it is random and it is required to log in and configure our pihole.

We log on to the website http://192.168.0.220/admin.

Jest wiele możliwości aby wykorzystać nasz serwer jako router. Mamy Zeroshell, Vyos lub bardziej znany OpenWRT lub Mikrotik Cloud Router. Ja jednak lubię stosować pfSense, jest to bardzo rozbudowane oprogramowanie, które bazuje na systemie FreeBSD. Oczywiście tutaj wymagana będzie wirtualizacji, jednak na początku trzeba wykonać konfigurację interfejsów sieciowych. Jeden musimy ustawić jako WAN, a drugi jako LAN. Konfiguracja nie jest trudna i ogranicza się do utworzenia dwóch wirtualnych switchy i przypisania do nich odpowiednich intefejsów sieciowych naszego serwera.

Założenia:

• serwer z procesorem x86 (Intel lub AMD)
• serwer musi posiadać min. dwie karty sieciowe
• serwer podłączony jest do internetu do pierwszej karty sieciowej oraz otrzymuje adres via DHCP
• druga karta sieciowa podłączona jest do switcha i adresacja sieci LAN to 10.4.10.0/24, adres naszej bramy będzie 10.4.10.1
• pula DHCP dla sieci LAN będzie od adresu 10.4.10.100 do adresu 10.4.10.200
• dostęp do QNAP będzie tylko w sieci LAN, pierwszy wirtualny switch nie będzie posiadał adresu IP, drugi ustawimy statyczny na 10.4.10.2 oraz wykonamy przekierowanie portuy 8080/tcp, 443/tcp oraz 443/udp dla QBelt na pfSense aby był dostęp z WAN do serwera QNAP przez WWW oraz VPN QBelt - celowe działanie aby "schować" serwer za firewall pfSense.

Do utworzenia tego wpisu wykorzystał QNAP TS-253Be wraz z kartą QM2-2S10G1T oraz kartę sieciową 10G/TB3 QNAP QNA-T310G1T.

Kartę via TB3 zastosowałem do konfiguracji całej natomiast dla pfSense wykorzystałem wbudowane interfejsy sieciowe.

Zatem zaczynamy. Musimy pobrać plik iso naszego pfSense i grać do katalogu na serwerze, u mnie to będzie Public.

Pobrany plik jest archiwum gz i musimy go rozpakować, ale to możemy już wykonać na naszym serwerze.

Przechodzimy do aplikacji Network & Virtual switch i jeżeli nigdy jej nie używaliśmy to musimu zmienić tryb na Zaawansowany - prawy dolny róg aplikacji.

Teraz też przechodzimy do sekcji wirtualnych switch i kliamy Dodaj.

Wybieramy oczywiście tryb Zaawansowany konfiguracji.

Wybieramy nasz pierwszy interfejs który będzie WAN dla naszego routera.

W kolejnym kroku zaznaczamy aby ten interfejs nie posiadał żadnego adresu IP.

Dalej nie zaznaczamy opcji związanych z NAT, serwerem DHCP.

W kolejnej sekcji dla IPv6 dajemy dalej, w kolejnym kroku w kwesti DNS też klimay dalej (screeny pomijam).

Potwierdzamy naszą konfiguracją i czekamy na dodanie wirtualnego switcha.

Podobnie wykonujemy dla interfejsu drugiego, który to będzie naszym LAN-em, tutaj tylko zaznaczamy aby switch otrzymał adres z DHCP dzięki czemu adres zostanie już przyznany z serwera DHCP pfSesne i będziemy mieli dostęp do serwera.

Na liście powinny pojawić się dwa nowe wirtualne switch-e.

Kolejnym krokiem jest utworzenie maszyny wirtualnej.

Jak widać na screen, rodzaj systemu to UNIX i FreeBSD. Wskazujemy iso naszego systemu oraz wybrałem Public jako miejsce gdzie będzie zapisana maszyna wirtualna. Dodatkowo ustawiłem już nasz wirtualny switch.

Kolejnym krokiem jest przejście do ustawień maszyny wirtualnej.

Musimy dodać drugą kartę sieciową do naszej maszyny.

Przechodzimy do sekcji ustawień i klikamy dodaj urządzenie.

Wybieramy nasz drugi switch oraz model karty sieciowej Virtio.

W edycji kart sieciowych zmieniamy model na Virtio dla naszej pierwszej wirtualnej karty sieciowej.

Zatem konfigurację mamy już za sobą. Teraz można maszynę uruchomić i przeprowadzić proces instalscji pfSense.

Sam instalator poprowadzi nas za rękę i praktycznie wybieramy tylko dalej ... dalej ... dalej :).

Wybieramy reboot i czekamy aż uruchomi się kreator pierwszej konfiguracji.

Pierwszym pytaniem będzie czy chcemy ustawić VLAN  - w naszej konfiguracji nie jest to wymagane.

Teraz wybieramy interfejs sieciowy wirtualny dla WAN - w naszym wypadku będzie to vtnet0.

Oraz podajemy interfejs dla LAN czyli vtnet1.

Akceptujemy konfigurację.

Teraz cierpliwie czekamy na dalsze uruchomienie systemu. Dla intefejsu WAN router otrzyma adres z DHCP tak jak tego chcieliśmy.

Jak widzimy domyślna sieć LAN gryzie się nam z siecią dla WAN, dlatego musimy to zmienić. Wybieramy 2 na klawiaturze i enter.

Teraz wybieramy interfejs który chcemy zmienić czyli też 2 i enter.

Tutaj podajemu w kolejnym kroku adres naszego routera w sieci LAN 10.4.10.1 oraz maskę 24 czyli 255.255.255.0. Pytania o IPv6 pomijamy gdyż mnie nie interesują.

Oczywiście na pytanie czy chcemy uruchomić serwer DHCP dla sieci LAN podajemy Y i podajemy zakres dla jakiego ma wybć pula DHCP, potwierdzamy zmiany, dzieki temu będziemy mogli przejsć do interfejsu WWW pfSense.

Teraz musimy zalogować się do naszego pfSense i zmienić jedną pozycję. Nie będę tego tutaj opisywał, a skieruje Was do mojego poprzedniego wpisu gdzie to skonfigurować: https://www.8px.pl/pfsensekvm-qnap-oraz-slaba-wydajnosc-sieci/

Teraz to wszystko, możemy teraz też dla naszego wirtualnego switcha LAN zmienić adres na statyczny czyli 10.4.10.2 oraz dodać przekierowanie portów aby serwer był dostępny z internetu - oczywiście o ile mamy publiczny IP. Może on być zmienny ale musi być publiczny. Jeżeli mamy zmienny adres IP to możemy wykorzystać DDNS w postaci myQNAPcloud.

Poniżej screen z mojego domowego pfSense.

I co ważne, aby zalogować się do interfejsu WWW stosujemy login admin oraz domyślne hasło pfsense.

Jeżeli chcemy dodać przekierowanie portu to musimy przsejść w menu firewall -> NAT -> port forwarding i dodać przekierowanie jak na screen poniżej.

Jak widzimy podajemy interfejs wejściowy, protokół oraz kolejno destynację - na jakim porcie będzie serwer dostępny z internetu oraz poniżej jego adres IP i port w sieci LAN. Proszę tylko nie stosować portu 8080 :) a 443 aby mieć połączenie https/szyfrowane.

I to tyle :)

Tym razem szybki film. Migracja IDE do Virtio dla Windows-a w postacji maszyny wirtualnej.

Oczywiście do łask wracają nam kontenery, tym razem Docker. Słowem wstępu o samym PiHole. Jest to ustrojstwo które blokuje rekalmy ale nie dokońca. Jest to serwer DNS, który ma za zadanie zwracać 127.0.0.1 dla domen z których są serwowane reklamy, dzięki czemu nie są one ładowane przez przeglądarkę ale i aplikacje w telefonie itp itd :)

Zatem do dzieła. Oczywiście musimy mieć zainstalowany Container Station oraz skonfigurowany jeden wirtualny switch. Nasz kontener tym razm nie będzie za natem a otrzyma adres statyczny z naszej sieci LAN. Jest to wymagane gdyż serwery DNS pracują na porcie 53/udp natomiast taki już jako usługa wew. pracuje na QNAP - przykładowo do prawidłowej pracy kontenerów.

W moim przykładzie kontener będzie posiadał adres 192.168.0.220/24.

Musimy pobrać obraz kontenera, zatem przechodzimy do sekcji Images

Klikamy Pull i w nowy i w nowym oknie w polu Image name podajemy pihole/pihole.

Gdy pobieranie zostanie zakończone obraz będzie widoczny na liście

Przechodzimy do tworzenia kontenera, w wyszukiwarkę wpisuijemy pihole

I klikamy Create. Pojawi nam się okno konfiguracji samego kontenera, i tak odpowiednio możemy dopasować CPU czy max. dla pamięci RAM, tutaj spokojnie można pamięć max 1GB. Dla procesora nie ma złotej porady bo każdy ma inny model więc i inne CPU.

Przechodzimy do ustawień zaawansowanych.

Kolejno przechodzimy do zmeinnych środowiskowych i musimy dodać dwie zmienne.

Dodajemy zmienne DNS1 oraz DNS2 z adresami IP naszych serwerów DNS, czy to Google, operatora internetu lub innych których używamy

Kolejnym krokiem jest sekcja Sieć.

Zmieniamy tryb na Bridge, wybieramy nasz wirtualny switch oraz nadajemy statyczy adres IP dla naszego kontenera.

Klikamy Utwórz i czekamy kilka sekund.

Kolejno musimy przejść do konsoli naszego pihola. Na liście kontenerów klikamy w nazwę naszego kontenera.

Teraz w konsoli musimy odszukać hasło - jest one losowe i wymagane jest aby zalogować się i konfigurować naszego pihole

Teraz nie pozostaje nam nic innego jak przejść do nowego okna przeglądarki i wpisać adres pihola http://192.168.0.220/admin oraz się zalogować.

Na konieć w ustawieniach pihole w sekcji czarnych list możemy dodać polskie adresy, są one dostępne pod adresem: https://github.com/MajkiIT/polish-ads-filter/tree/master/polish-pihole-filters

W chwili obecnej blog przeszedł migrację z platformy Wordpress na Ghost, dodatkowo strona wymaga TLSv1.3.

Cały blog został też uruchomiony na moim serwerze QNAP :).

Witam, o serwerze poczty już było w postaci LXC teraz czas na docker-a i inny mniej rozbudowany system pocztowy – poste.io – który łatwo wykorzystamy na naszym serwerze QNAP. Oczywiście wymagana jest tutaj aplikacja Container Station, którą za darmo zainstalujemy na naszym QNAP-ie.

Pierwszym krokiem jaki musimy zrobić to utworzenie folderu współdzielonego gdzie system będzie zapisywał swoje dane, nazwijmy go poczta.

Teraz musimy połączyć się SSH z naszym serwerem, jednak uprzednio trzeba go uruchomić, gdyż domyślnie jest on wyłączony.

Teraz możemy przystąpić do instalacji oprogramowania w kontenerze. Nie jest to nic trudnego, wystarczy wydać jedno polecenie:

    docker run \
    -p 25:25 \
    -p 980:80 \
    -p 9443:443 \
    -p 110:110 \
    -p 143:143 \
    -p 465:465 \
    -p 587:587 \
    -p 993:993 \
    -p 995:995 \
    --name "qnap" \
    -h "mail.qnap.lab" \
    -v /etc/localtime:/etc/localtime:ro \
    -v /share/poczta:/data \
    -t analogic/poste.io

Jak widać za pomocą parametrów wskazujemy z których portów będziemy korzystać, i tu mamy przykładowo 143 dla imap czy 25 dla smtp.

Mamy też dwa parametry -p 9443:443 oraz -p 980:80, na portach 980 oraz 9443 będzie dostęp do aplikacji webowej naszego serwera poczty, celowo są one inne gdyż QNAP posiada serwer WWW Apache który domyślnie działa na portach 80 oraz 443.

Kolejno –name czyli nazwa naszego kontenera, -h gdzie podajemy nazwę domeny serwera poczty oraz -v /share/poczta:/data gdzie wskazujemy nasz katalog z serwera który będzie odpowiednikiem katalogu /data w kontenerze i gdzie dane będą zapisywane.

Po zakończeniu instalacji wystarczy że wpiszemy https://ADRES_NASZEGO_NAS:9443 i uruchomi się nam kreator tworzenia pierwszego konta. Po jego utworzeniu już możemy korzystać z systemu.

Szybki wpis, raczej jako pamiętnik.

Zamiast tworzyć dużą ilość vhostów w nginx, a tak bym musiał zrobić – można skorzystać z regxp.

server {
        listen 80;
        server_name "~^demo(?P\d{2})\.demolab\.domena.pl$";
        return 301 https://$host$request_uri;
}

server {
    listen 443 ssl http2;

    server_name "~^demo(?P\d{2})\.demolab\.domena.pl$";

    # ... bla bla bla reszta konfiguracji

    location / {
        proxy_set_header        Host $host;
        proxy_set_header        X-Real-IP $remote_addr;
        proxy_set_header        X-Forwarded-For $proxy_add_x_forwarded_for;
        proxy_set_header        X-Forwarded-Proto $scheme;
        proxy_pass https://10.10.6.$ip:443;
        include /etc/nginx/ip.conf;
        deny all;
    }
}

Jak widać na przykładzie każda sudomena demoXX.demolab.domena.pl gdzie XX to liczba ładuje http z adresu IP 10.10.6.XX. XX może być 2 cyfrowy. Oczywiście mamy tu przekierowanie na https, a sama konfiguracja też nie jest kompletna :)

W pierwszej kolejności musimy utworzyć konto w Azure, tutaj wymagane będzie też dodanie karty płatniczej.

To ile nam kasy będzie potrzeba można wyliczyć z wykorzystanie kalkulatora dostępnego na stornie https://azure.microsoft.com/pl-pl/pricing/calculator/.

Po zalogowaniu do Azure musimy mamy widok jak poniżej:

Teraz musimy przejść do sekcji Storage Account i klikamy „Add”:

Ja wybieram opcję „Free Trial”, którą wybrałem na testy i naukę środowiska Azure

Podajemy „Resuource group”, „Account name” oraz wybieramy lokalizację. Ja wybieram Francję.

Kolejno wybieramy „Storage V1” oraz w moim testowym wypadku poziom replikacji na GRS (GEO-replikacja).

Klikamy „Review + create”

I dalej już klikamy „Create”

Czekamy na deploy

Otrzymamy informację o zakończeniu deploy naszego storage

Klikamy „Go to resource”

Przechodzimy z menu bocznego do sekcji „Blob”

Teraz tworzymy kontener i access level jako prywatny

Po stronie Azure to wszystko. Teraz czas na nasz serwer QNAP NAS.

W pierszej kolejności musimy zainstalować aplikację HybridBackupSync, tutaj polecam pobrać wersję beta z strony: https://www.qnap.com/solution/hbs3/en/.

Wersja beta wprowadza nowość o nazwie QuDedup – czyli deduplikację po stronie serwera – mniej danych wysłanych do Azure daje nam większą oszczędność naszej kasy.

Samą aplikację instalujemy z poziomu AppCenter wskazująć plik qpkg pobrany uprzednio ze strony QNAP.

Po instalacji aplikacji musimy dodać nasz storage.

Przechodzimy do sekcji „Storage Space” i klikamy „Create”

Wybieramy „Azure”

Wpisujemy nazwę dla naszego storage oraz dane potrzebne do autoryzacji. Te dane otrzymamy na stronie Storage Account w Azure.

Sekcja „Access keys”

Interesuje nas „Storage account name” i „key1”

Dane wpisuejmy w konfiguracji na naszym serwerze NAS, region Global.

Teraz przechodzmi to tworzenia zadania kopii zapasowej, czyli sekcja „Backup & Restore” – klikamy Create

Kolejno wybieramy nasze źródło danych. W moim wypadku będzie to katalog /Web

Wybieramy destynację

Wybieramy nasz Blog -> bucket name

I klikamy select aby wskazać miejsce docelowe, ja tworzę katalog „mojnas” gdzie będą składowane dane

Teraz nadajemy nazwę zadania i klikamy Next – widzimy też podsumowanie gdzie jest wskazane źródło i miejsce docelowe.

W kolejnym kroku możemy utworzyć harmonogram kiedy nasze zadanie ma się wykonać

I teraz cała magia nowej wersji aplikacji.
W kolejnym kroku zaznaczamy QuDedup

Teraz mamy podsumowanie całości – Create.
Po utworzeniu zadania możemy już uruchomić nasze zadanie.

Oczywiście za pomocą aplikacji HBS3 możemy dane odzyskać jak i sprawdzić po stronie Azure że faktycznie są one zapisane.

PS. Tak jak w przypadki wpisu z Aruba Cloud – dane te są demo i wykasowane już z Azure

I tym razem z pomocą przychodzi nam ArubaCloud z swoją ofertą VPS… Oczywiście możemy zastosować każdą inną oferty jak OVH itp itd… ważne aby VPS był maszyną wirtualną a nie kontenerem tak aby poprawnie zainstalować OpenVPN na którym to będzie opis bazować.

Zakładamy że mamy łączę typu GSM lub inny dostawca internetu bez publicznego adresu IP lub możliwości modyfikacji przekierowania portów na routerze a mamy zapotrzebowanie na dostęp do usług serwera z internetu. W tym wpisie wykorzystam QVR Pro ale nic ma problemu aby zastosować to dla FTP czy Web serwer oraz innych usług.

IP serwera VPS: 80.211.244.16
IP klienta VPN: 10.8.0.2

Proszę nie testować tego na IP którym podałem – VPS już skasowany :) W konfiguracji te IP będą się przewijać i musimy podmienić na swoje adresy.

Na początek musimy utworzyć serwer VPS. Ja wybrałem też region polski

Wybieramy opcję SMART – otrzymamy VPS oparty o VMWare

Podajemy nazwę serwera oraz wybieramy nasz system bazowy (oczywiście Debian) jak i podajemy hasło do serwera. Wybieramy też pakiet, ja zastosowałem najtańszy.

Czekamy aż VPS się zainstaluje.

To lecimy z upgrade systemu na start

Oraz instalujemy podstawowe aplikację:

apt install htop vim-nox wget curl -y

Ważne aby poprawnie skonfigurować strefę czasową

Ja zawsze jeszcze konfiguruje locale na nasze polskie.

dpkg-reconfigure locales

Musimy jeszcze wprowadzić pewne zmiany w systemie:

echo 'net.ipv4.ip_forward = 1' >> /etc/sysctl.conf
sysctl -p

Teraz czas na instalację OpenVPN i tutaj wykorzystam mądry skrypt z githuba: https://github.com/Angristan/OpenVPN-install

wget https://raw.githubusercontent.com/Angristan/OpenVPN-install/master/openvpn-install.sh
chmod +x openvpn-install.sh
./openvpn-install.sh

Port zostawiam domyślny, IPv6 wyłączone w moim przypadku, DNS domyślnie oraz dodaje usera qnap

Teraz czas na konfigurację klient VPN na naszym serwerze QNAP. Tutaj uprzednio z AppCenter musimy zainstalować aplikację QVPN

Dodajemy profil OpenVPN, który zostanie zapisany domyślnie w katalogu /root na VPS po nazwą nazwa_usera.ovpn (W Windows za pomocą WinSCP możemy plik pobrać)

Połączenie mamy zestawione, teraz pozostaje konfiguracja OpenVPN oraz firewall po stronie VPS.

Tworzymy katalogi, oraz odpowiednie pliki z wpisami tak aby nasz user zawsze miał ten sam IP po ponownym połączeniu

mkdir /etc/openvpn/ccd
vi /etc/openvpn/ccd/qnap

Dodajemy

ifconfig-push 10.8.0.2 255.255.255.0

vi /etc/openvpn/ipp.txt

Dodajemy

qnap,10.8.0.2

Teraz dodajemy reguły iptables, tutaj zrobiłem dostęp do portu 443/tcp

iptables -t nat -A PREROUTING -d 80.211.244.16 -p tcp --dport 443 -j DNAT --to-dest 10.8.0.2:443
 iptables -t filter -A INPUT -p tcp -d 10.8.0.2 --dport 443 -j ACCEPT

I teraz jeszcze jedna paczka aby reguły zawsze były zapisane.

Wynik możemy sprawdzić poleceniem

Oczywiście na koniec wspomniany QVR Pro gdzie łączy się bez problemu